5,7°C | bewolkt | regen | wind 50 km/uur, West | zeewater 6,3°C | duinmeertje 4,0°C
Een uurtje voordat we zouden gaan lopen kregen we bericht van de reddingsbrigade dat de zeeduik niet zou doorgaan. “De Harde wind en sterke stroming vormen een risico, zelfs voor wie slechts tot aan de knieën het water ingaat.”
Dus over naar plan B: ’t Wed. Jammer, maar wel een redelijk (kouder) alternatief.
Toevallig of niet, er waren wel minder deelnemers dan normaal. Ook Haarlem Atletiek was met minder leden aanwezig.
Normaal lopen we door de duinen naar Parnassia en van daar over het strand of langs het fietspad naar Bloemendaal strand. Nu deden we een pakweg 7 km aangepast rondje door de duinen om weer uit te komen bij de parkeerplaats bij ’t Wed. Daar was Rob inmiddels ook aangekomen met de zwemtassen. Het weer was niet echt leuk, grijs met regenbuitjes, maar met uitzicht op beter (en daar bleef het bij).
Bij ’t Wed vonden we een prima beschut plekje om ons voor te bereiden op de Duik. Voordeel is wel dat je vlak bij het water terecht kan, maar ja dat water hè, dat koude water is wel een paar graden kouder dan die van de zee. Als ik het goed heb was de zee 7 graden en de duinmeertjes 4 graden.
Dus erg lang hebben we niet gedoken, maar een paar slagen heb ik wel gedaan!
Terug op droge werden we onthaald op de traditionele Jägermeister. Deze keer mede uitgedeeld door mijn nichtje Dineke, die dit jaar voor de 50e keer als supporter meedeed.
Om weer warm te worden deden we nog een rondje door Middenduin. Dat is natuurlijk wel weer mooier dan de Zeeweg die we anders nemen van het strand terug naar de Tetterodehal.
Al met al was het niet echt de leukste editie qua weersomstandigheden. Maar de voldoening, thuis, na de warme douche, was er niet minder om. Kom maar op met 2026!
– Nico
